Avonturen van Didier: Oye-Plage

Volgende halte… Oye-Plage, Platier D’Oye…

Weggemoffeld tussen de ‘boerewegels’, velden en een gigantisch natuurreservaat ligt de bestemming Platier D’Oye. Toegegeven, je voelt je letterlijk weggezogen van de drukte en de stilte is je vriend. Toen ik er aankwam, waren het vooral de lokale bewoners, de eenden van het natuurreservaat om de hoek, die er amok maakten. Het haastige bestaan was eventjes ver ver weg.

Het leuke aan Holiday Suites is dat je een lijn ziet in hun filosofie. Het meubilair blijft hetzelfde in elke locatie en de huiselijke sfeer was ook hier terug te vinden. Ze willen je met simpele dingen toch een warm en huiselijk gevoel geven en dat lukt ze. Enkel de Franse deurklink zorgde voor een klein paniekmoment.

Eenmaal mijn bed opgemaakt, de TV uitgetest en de verwarming op punt gezet, raapte ik mijn moed bijeen en stoomde mezelf klaar om de koude te bestoken met mijn ontdekkingsdrang.

Ingeduffeld als kerstmannetje op ontdekking in het natuurreservaat. Het klinkt als het begin van een kinderverhaal, maar de dikke opgetrokken mist had iets onheilspellends. Het houten paadje baant zich al kronkelend een weg tussen een prachtig natuurgebied. Meren, plassen, varens en zeldzame vogels verwelkomen de eenzame wandelaar. Her en der slapen er grijze betonformaties uit de grote oorlogen en langharige koeien kijken al even verdwaasd als hun kortharige broeders.

Langzamerhand trok het bloed zich terug uit mijn tenen, handen en neus en moest ik een einde breien aan de lange tocht.

Toegegeven, het was toch even zoeken naar een warme plek. Die vond ik een kwartier verder in Gravelines. Hier stond de tijd niet stil, het ging achteruit. Ik waande mij net in de Middeleeuwen. De grachten, de ommuring, de kasseien ondergrond. Ik miste enkel nog een prinses, een draak en een wit paard om nog lang en gelukkig te leven.

Lees ook andere artikels: